| วังน้ำวน |
อังศณา ช้างเศวต |
วังน้ำวนสายชลวนเชี่ยว เป็นเกลียวลึกลง... |
| กว่าเราจะรักกันได้ |
อังศณา ช้างเศวต |
กว่าเราจะรักกันได้ รู้ไหมยากเย็นยิ่งเอย จนกว่าจะได... |
| เธอเท่านั้น |
อังศณา ช้างเศวต |
เธอ เธอ เธอเท่านั้น ที่จิตใจฉันยังมั่นรักเธอ หลงละ... |
| กระซิบสวาท |
อังศณา ช้างเศวต |
ยามนี้เธอนอน หัวใจร้าวรอนหรือเปล่า โถคงทั้งซึมทั้ง... |
| รักวันเติมวัน |
อังศณา ช้างเศวต |
อยากเติมความรักสักวันละนิด ออมไว้ในจิตสถิตนิรันดร์... |
| ปิศาจวสันต์ |
อังศณา ช้างเศวต |
เราจากกันวันนั้นยังจำ จากกันวันฝนพรมพรำ...... |
| เสียแรงรักใคร่ |
อังศณา ช้างเศวต |
เสียแรงรักใคร่ เสียแรงปักใจจริง หวังได้พักพิงกลับท... |
| ฝากหมอน |
อังศณา ช้างเศวต |
คืนวันนี้ ถ้าพี่นอน หนุนหมอนน้อย ... |
| ฝนตั้งเค้า |
อังศณา ช้างเศวต |
ยามเมื่อฝนตั้งเค้า เหมือนดังเราตั้งใจ ... |
| คืนนั้น |
อังศณา ช้างเศวต |
คืนนั้นมันนาน เวียนพ้นวนผ่านแรมปี แต่ฉันยังจำราตรี... |
| กรุงเทพราตรี |
อังศณา ช้างเศวต |
โอ้กรุงเทพ เมืองฟ้าอมร สมเป็นนครมหาธานี... |
| สวัสดีบางกอก |
อังศณา ช้างเศวต |
อย่าไปเลย บางกอก จะบอกให้ พี่เคยไปมาแล้วน้องแก้วเอ... |
| อย่าเกลียดบางกอก |
อังศณา ช้างเศวต |
แม่คุณเอ๋ย บางกอกหรือหลอกเจ้า ส่วนที่เขา...คนดีมีถ... |
| อาลัยลา |
สุนทราภรณ์-รุ่งฤดี |
ดึกแล้วคุณขา หมดเวลาขอลาก่อน... |